Genel

Sen gidince…

Bu aralar biraz mahsunum. Daha önce bir kaç günlük, en fazla da bir haftalık ayrılıklarımız olmuştu. Ama bu seferki gerçekten uzun geldi. Arada bir kaç günlük biraraya gelmemizi saymazsak minik kızımdan toplamda 4,5 hafta ayrı kalmış oluyoruz. Bu benim için oldukça fazla…

Geçen seneyi sık sık hastalanarak geçirmesi sebebiyle ve Güneş ile denizden alacağı faydaların bu sene ona yardm etmesi ümidiyle Nazlı’mızı yazlıklara yolcu ettik. Yaz tatili önce babaannede başlayıp daha sonra anneannede devam edecek.

Neyse ki küçük hanım endişe verecek bir durum yaratmadı, hatta keyfi oldukça yerinde. Eh nasıl olmasın, bir dediği iki olmuyor, denize giriyor, bahçede oynuyor, geziyor, dondurma yiyor. Onun mutlu olduğunu bilmek de benim içimi rahatlatıyor. Anne olmak, daha doğrusu ebeveyn olmak, böyle birşey, yeter ki o iyi olsun, hatta bizi hiç aramasın, biz onu özlesek de üzülsek de olur. Onun keyfi ve sağlığı için değer.

Gelelim işin kendimi motive etmek için kullandığım, çevremdekilerin de sürekli bunu vurguladığı kısmına, madem özgürsün tadını çıkar hatırlatmalarına. Bunu unutmuşum gerçekten; herşeyi hızlı yapmak, bir şeylere zaman ayırmak için çaba göstermek ama günün sonunda hiç birşeyi hakkı ile yapamadığını görmek ve bunun getirdiği bezginlik, yorgunluk hissi beni epeyce sarmalamış.

Kızım gittikten sonra ilk birkaç gün sudan çıkmış balık gibi hissettim, ne yapsam neyle uğraşsam bilemedim. Ama sonra plancı ruhum kontrolü eline alıp neler yapılması gerektiğini, nereler gezilecek, neler alınacak, kimlerle buluşulacak şeklindeki işleri organize etmeye başladı bile. Şimdi ayrılığımızın ikinci fazı başlamış olup ayrılık acısı bir yanda dururken biraz dinlenmeye ve kendimi rahatlatmaya da başladım. İnsanın ara sıra bu tür molalara gerçekten ihtiyacı var.

Ancaaaak ne kadar özgürüm ve kafam rahat desem de akşam eve gidince odasına girip, kokusunu içime çekiyorum ya, işte o zaman gözlerimin dolmasına engel olamıyorum… Ne diyelim ara sıra kısa ayrılıklar iyi ama Allah kimseyi yavrusundan ayırmasın.

İyi tatiller…

Anneden…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.